Cyniczne przemyślenia z życia i mężczyzn

Pexels.com /  picjumbo.com Ho, ho, ho! Niektórych z Was smuci, że święta już za nami, a niektórych niezwykle cieszy, bo ten nieprzyjemny maraton mają już za sobą.  Była choinka, były prezenty, był barszcz, ciotka której trochę nie lubisz, ale była w tym roku wyjątkowo znośna. Rodzice pokłócili się tylko siedem razy (to o dwa mniej niż w zeszłym roku). Kevin leciał w telewizji, winko z wizerunkiem najświętszej Maryi Panny pięknie weszło po pasterce. Zatem dlaczego niektórzy single wrócili ze świąt smutni/ rozczarowani/ wkurwieni? Konfrontacja oczekiwań z rzeczywistością Jeśli jesteście singlami od kilku miesięcy, to może nie było tak źle.  Jeśli jesteście singlami od niedawna, po super długim związku, to pewnie trochę gorzej, bo raczej padły pytania, czy Mariusz też będzie? albo A co z Kasią? Jeśli to Wasze kolejne singlowe święta, to już masakra. Bo pewnie rok temu siedziałeś i patrzyłeś na tą kuzynkę Olę, że nawet taka potwora znalazła swego amatora, więc za dwanaście ...

  Pexels.com / Yan Krukov Marcin był raczej przystojnym kolesiem. Miał fajną pracę, własne mieszkanie, prawie trzydziestkę na karku i dwa metry wzrostu, więc nigdy nie usłyszał tekstu ,,facet zaczyna się od metra osiemdziesiąt". Miał nawet sporo zainteresowań, paczkę kumpli do grania w Fifę i dobrze gotował. Full Pakckage. Na Tinderze szło mu umiarkowanie dobrze, ale problem były laski, z którymi nie dało się pisać. Albo odpisywały zdawkowo, albo w ogóle, a jak pisały to takie głupoty, że nie szło wytrzymać. Dopiero z Bianką pisało mu się zadziwiająco dobrze. Nie czekał dłużej, wziął jej Facebooka i zaprosił na randkę. Założył koszulę i przyjechał do jej miasta jak gentelman, z myślą aby to ona nie musiała się tłuc pociągami. Na  żywo wyglądała trochę inaczej niż na zdjęciach, ale była ładna, bardzo ładna, choć widział już w życiu ładniejsze kobiety. Była dużo niższa od niego, nawet w obcasach, ale jemu to nie przeszkadzało. Poszli do gruzińskiej restauracji, którą wybrał on i...

  Pexels.com / Lilzdesigns Każdej zimy pierwszy śnieg zachwyca mnie tak, jak gdyby był pierwszym śniegiem w moim życiu. I nie myślę już wtedy o wszystkich innych śniegach mojego życia, bo ten jest pierwszy i niezwykły. Jak każda kolejna miłość.  Ale czasem wspominam pierwszy śnieg, który spadł, gdy miałam sześć lat. To był ważny pierwszy śnieg. To była pierwsza przerwa zimowa, bo to był mój pierwszy rok w przedszkolu. Pamiętam, jak widziałam przez okno zaśnieżoną czapkę mamy, która wracała ze sklepu. Sklepy były czynne do południa. To była wigilia. Siostra powiedziała, że łatwiej nam będzie zobaczyć Świętego Mikołaja, bo zostawi ślady na śniegu. Nie zostawił, ale prezenty jakimś cudem dotarły pod choinkę. Mało rzeczy z dzieciństwa pamiętam tak dokładnie jak tamten dzień. A ty? Pamiętasz zapach drożdżówki, którą mama robiła co niedzielę? Kiedyś to było. Kruszonka i owoce na wierzchu. Zwykle śliwki, bo śliwki są dość tanie w Polsce. To nasza odmiana awokado.  Zapach unosił ...

  Pexels.com / Roman Odintsov Pamiętam ze szczegółami historię opowiedzianą przez szwagra kilka lat temu przy wódce. Jego firmę odwiedził jakiś ważny koleś w ważnym garniaku i jeszcze ważniejszych butach. Myślę, że jego krawat był wówczas droższy niż cały strój mojego szwagra, z majtkami i zegarkiem łącznie. W sali konferencyjnej miała się odbyć to ważna rozmowa z tym ważnym gościem, ale wcześniej mój szwagier musiał udać się tam, gdzie król chodzi piechotą. W męskiej toalecie były tylko dwie kabiny. Szwagier zająwszy jedną z nich, usłyszał kroki. Ważne kroki. Tylko ważne obuwie wydaje tak ważny stukot. Przecież ważny koleś nie może usłyszeć tak nieważnego strumienia, więc szwagier z precyzją chirurga operował sprzętem, aby załatwić potrzebę z jak największą elegancją i przede wszystkim po cichu. Był z siebie niezwykle dumny, że udało mu się nie zdemaskować przed ważnym gościem, bo jak wiemy, ważni ludzie nie sikają. Wtem nagle z kabiny obok dobiegła symfonia wybuchów, eksplozji i ...